Foto door Mikael Kristenson op Unsplash
Gepubliceerd op 8 december 2025
Een opiniestuk van Rose Kelleher, Muriel Petit, Suzy Eeckelaerts en Vera Schlusmans, Pour les Femmes / Voor Vrouwen
Origineel: La Libre – Dysphorie de genre : trois jeunes vies brisées en trois semaines
De afgelopen tien jaar hebben we een ongekende explosie gezien van het aantal jongeren die plotseling, tijdens de adolescentie “genderdysforie” meldden. Het is een massale sociale besmetting, zoals anorexia dat was in de jaren 1990-2000. Maar dan met een radicaal verschillende medische benadering.
Wij luiden de noodklok.
Kort na elkaar vernamen we het overlijden van drie jonge meisjes die zich als transgender identificeerden – sterfgevallen die plaatsvonden afgelopen zomer, in oktober en in november.
Nathan, euthanasie op 20-jarige leeftijd (1). Aero, zelfmoord op 18-jarige leeftijd (2). “Mélodie, ook bekend als Téo”, zelfmoord op 16-jarige leeftijd (3). Genoeg.
We kunnen niet langer zwijgen uit naam van een vermeende “welwillendheid” die niets anders is dan lafheid. De geestelijke gezondheid van jonge Belgen stort in.
En de genderideologie, die tieners (en jongvolwassenen in diepe nood) de transitie verkoopt als een magische oplossing voor hun onbehagen, draagt een overweldigende verantwoordelijkheid voor deze sterfgevallen.
Deze jongeren lijden niet noodzakelijk omdat ze ’trans’ zijn.
Ze lijden echt, absoluut, wanhopig – aan ernstige depressies, autisme, zelfverminking, geïnternaliseerde homofobie, trauma’s – en men laat hen geloven dat ‘van geslacht veranderen’ alles zal oplossen. Dat is een criminele leugen.
De afgelopen tien jaar zijn we getuige van een ongekende explosie in het aantal jongeren, vooral meisjes, die in de adolescentie plotseling “genderdysforie” aangeven (i).
Het gaat hier niet om ‘bevrijdend taalgebruik’ of eindelijk ‘je ware zelf durven zijn’. Het is een enorme sociale besmetting, net als anorexia in de jaren 1990-2000.
Psychologische nood
Laten we de feiten eens nuchter bekijken. In de jaren 1990-2000 nam anorexia onder tienermeisjes explosief toe. Niet omdat meisjes plotseling ‘eindelijk durfden mager te zijn’. Maar omdat tijdschriften, televisie en vervolgens pro-ana-forums psychische problemen transformeerden in een verheerlijkte identiteit.
En wie keurt deze waanzin goed? Artsen in de eerste plaats. Degenen onder hen die schaamteloos beweren dat je “van geslacht kunt veranderen” en die tienermeisjes injecteren met enorme doses testosteron – een experimentele behandeling met risico’s op onomkeerbare gevolgen.
Ze leerden ’trucjes’ om nog meer af te vallen. Ze moedigden elkaar aan om te vasten en bespotten meisjes die aankwamen en noemden hen ‘zwak’. Het resultaat: hele clusters op scholen.
Eén vriendin begint en de hele groep volgt. Psychologen noemden dat besmetting door leeftijdsgenoten. Toen de pro-ana-sites werden gesloten en extreme slankheid niet langer als ideaal werd voorgesteld, daalden de cijfers uiteindelijk weer.
Vandaag is het precies hetzelfde, en misschien zelfs nog erger.
Op TikTok, Tumblr, Discord en Reddit wemelt het van de inhoud zoals ‘egg cracking’, ‘you’re valid’, ‘top surgery goals’ en ‘testosterone glow-up’.
Tienermeisjes in nood (depressie, autisme, seksueel trauma, onderdrukte homoseksualiteit) ontdekken dat er een kant-en-klare verklaring is voor hun onbehagen: “Je bent geen meisje dat zich slecht voelt. Je bent een jongen die gevangen zit in een meisjeslichaam”.
En plotseling wordt alles duidelijk. Ze veranderen hun naam op Discord, dragen binders en eisen hormonen. En als één begint… volgt de hele groep.
Ongekend in de geschiedenis van de geneeskunde
Het onderzoek van Lisa Littman (2018, bevestigd in 2023 op basis van 1655 gevallen) is duidelijk: in 87% van de gevallen van snel optredende dysforie (ROGD) volgt de bekendmaking na een massale onderdompeling in deze online inhoud (ii) en in 62% van de gevallen was ten minste één vriendin uit de groep al trans (iii).
Op sommige Amerikaanse en Engelse middelbare scholen is het percentage “non-binaire” of trans leerlingen in slechts enkele jaren tijd gestegen van 1% naar 10-15% (iv).
Dit is ongekend in de geschiedenis van de geneeskunde.
Stel je voor dat een arts twintig jaar geleden, als reactie op het diepe lijden van een 15-jarig meisje met anorexia, tegen haar had gezegd: “Je hebt gelijk, je bent geboren in een te dik lichaam. We gaan je eetlustremmende middelen voorschrijven. We gaan je opereren en levenslang een maagsonde plaatsen en je hormonen injecteren om je groei te blokkeren. Je zult eindelijk jezelf zijn.”
Er zou verontwaardiging zijn ontstaan. Er zou worden gesproken over verminking, medische misdaad, collectieve waanzin. De artsen zouden hun vergunning kwijt zijn geraakt. De ouders zouden een klacht hebben ingediend.
Maar vandaag de dag is dat precies wat we doen met genderdysforie. We noemen het “bevestiging”. We noemen het “zorg”. En we laten tieners en jonge vrouwen zichzelf steriliseren en voor het leven verminken omdat een TikTok-algoritme hen heeft verteld dat dat de oplossing is.
De anorexia-patiënt wil verdwijnen als seksueel wezen. Net als het transgender meisje. Hetzelfde mechanisme. Dezelfde haat jegens het puberale lichaam. Dezelfde vlucht voor de ontluikende vrouwelijkheid. Dezelfde weigering om volwassen te worden.
Moedige identiteit
Het enige verschil? Anorexia is eindelijk erkend als een psychische aandoening. Genderdysforie wordt gevierd als een moedige identiteit. We zijn getuige van onmiddellijke erkenning door de
samenleving.
Het is tijd dat politici eindelijk hun verantwoordelijkheid nemen en een einde maken aan dit massale experiment op jongeren.
En ondertussen zijn Nathan, Aero en Mélodie-Téo gestorven en moeten hun families ondraaglijke pijn doorstaan. Dit kan niet langer worden getolereerd.
En wie keurt deze waanzin goed? Artsen in de eerste plaats. Degenen onder hen die schaamteloos beweren dat je “van geslacht kunt veranderen” en die tienermeisjes injecteren met enorme doses testosteron – een experimentele behandeling met risico’s op onomkeerbare gevolgen: definitieve onvruchtbaarheid, vroegtijdige osteoporose, verhoogd risico op hart- en vaatziekten, kanker, vaginale atrofie, verlies van het vermogen om een orgasme te krijgen, een voor altijd gebroken stem, onomkeerbare beharing…
Dezelfde beroepsgroep die vrouwen in de menopauze “uit voorzorg” bio-identieke hormonen weigert, aarzelt niet om minderjarigen die in een identiteitscrisis zitten, chemisch te transformeren; het gaat om jonge mensen waarvan de hersenen (frontale kwab) nog niet volledig volgroeid zijn.
Sommige van deze artsen injecteren noodlijdende tienermeisjes met puberteitsremmers of supra-fysiologische doses testosteron (en jongens met oestrogenen + anti-androgenen), met ernstige, onomkeerbare en vaak voor de patiënten verborgen medische gevolgen:
– Definitieve of zeer waarschijnlijke onvruchtbaarheid: 99 % van de jongeren die puberteitsremmers krijgen gevolgd door crosssekse-hormonen, worden onvruchtbaar (Cass Review 2024v). Omdat de eierstokken of testikels nooit volgroeid zijn, is de productie van levensvatbare gameten vaak onmogelijk.
Veel transgenders die hun transitie ongedaan maken, ontdekken op 25-jarige leeftijd dat ze nooit biologische kinderen zullen kunnen krijgen. De FDA classificeert onvruchtbaarheid als een “te verwachten” bijwerking van puberteitsremmers (vi).
– Vroege osteoporose en fracturen op 20-30-jarige leeftijd: onder invloed van puberteitsremmers wordt de maximale botdichtheid nooit bereikt (gemiddeld verlies van 8 tot 15 % van de botmassa, volgens het Finse register 2024 (vii) ).
Jongeren van 22 jaar hebben al de wervelkolom van een oudere vrouw (viii).
Zweden verbood in 2022 onder andere blokkers (ix).
– 3 tot 5 keer hogere cardiovasculaire risico’s: hartinfarct, beroerte, longembolie (Zweedse studie uit 2021 over 30 jaar (x)).
– Risico op kanker → baarmoeder, baarmoederhals, eierstokken en borst (xi).
Vermindering van het intelligentiequotiënt
– Ernstige vaginale atrofie → 70-90% van de vrouwelijke transgenders (FtM) meldt pijnlijke vaginale atrofie, met in sommige gevallen volledige stenose (xii).
Het vaginale slijmvlies wordt zo dun dat geslachtsgemeenschap onmogelijk of uiterst pijnlijk wordt, zelfs na het stoppen met hormonen.
– Permanente anorgasmie → 30 tot 50 % van de FtM’s verliest het vermogen om een orgasme te krijgen, zelfs na het stoppen (xiii).
– Stem permanent beschadigd, onomkeerbare haargroei in het gezicht (zelfs na stoppen).
– “Diversen”: Androgenetische alopecia, cystische acne, irreversibele clitorale hypertrofie (tot 8 cm, soms pijnlijk), erythrocytose (risico op trombose), diabetes type 2, leververvetting, leverkanker (bij orale vormen).
– Effecten op de hersenen: omdat de puberteit wordt geblokkeerd, ontwikkelen de hersenen zich niet normaal, wat kan leiden tot een verlaging van de intelligentiequotiënt (gemiddeld IQ daalt met 8 punten bij jongeren die blokkers gebruiken, volgens het Cass-rapport) (xiv) en blijvende cognitieve stoornissen.
En dit alles zonder dat het psychologisch voordeel oplevert: het zelfmoordcijfer blijft gelijk, of neemt zelfs toe na een volledige transitie (Zweden, 2023) (xv).
Het is legale chemische verminking van minderjarigen en jongvolwassenen, waarvan de hersenen nog niet volgroeid zijn.
Politici dragen een even grote verantwoordelijkheid.
De transgenderwet van 2017 over zelfidentificatie heeft de deur geopend voor allerlei uitwassen: iedereen kan legaal van geslacht veranderen door een simpele verklaring, zonder enige medische of psychologische controle. Gevolg: de inbreuk van mannen in vrouwenruimtes, de vrouwensport en vrouwengevangenissen.
Strafrechtelijke sancties
Vervolgens werd de wet tegen “conversietherapieën”, die oorspronkelijk bedoeld was om homoseksuelen te beschermen, misbruikt door transgenderactivisten (xvi).
Het resultaat: elke therapeut die de diepere oorzaken van het onbehagen van een jongere (trauma, homoseksualiteit, autisme) durft te onderzoeken alvorens de transitie goed te keuren, riskeert strafrechtelijke sancties.
Psychologen mogen niet voorzichtig zijn. Ze worden gedwongen om te bevestigen. Dat is pure waanzin. De genderideologie is geen vooruitgang; het is een achteruitgang die onze kinderen verminkt en doodt.
Het is tijd dat artsen ophouden medeplichtig te zijn.
Het is tijd dat politici eindelijk hun verantwoordelijkheid nemen en een einde maken aan dit massale experiment op jongeren.
Want achter de statistieken gaan Nathan, Aero, Mélodie-Téo en andere verwoeste gezinnen schuil.
En morgen, wie zal het dan zijn? We zullen niet langer zwijgen. Voor hen, voor hen, voor alle anderen.
(1) Nathan (20 jaar, geboren als meisje, geïdentificeerd als transgender), geëuthanaseerd in oktober 2025 in België wegens ondraaglijk psychisch lijden? Deze casus werd kort vermeld in een gesprek tussen artsen die euthanasie toepassen (Wim Distelmans en Lieve Thienpont), in het kader van een discussie over de tekortkomingen van de geestelijke gezondheidszorg en de verzoeken om euthanasie bij jongeren in nood. Bron: De Morgen, We zien die mensen huilen, omdat ze al zo lang lijden. Als ze naar buiten gaan, is er weer die façade’: Distelmans en Thienpont over euthanasie en falende zorg, 25 oktober 2025. (Opmerking: het gaat om een recente en vertrouwelijke zaak; de naam “Nathan” wordt hier net als in de getuigenissen gebruikt om de anonimiteit te beschermen en tegelijkertijd het drama na de transitie te illustreren.)
(2) Aero (18 jaar), zelfmoord in augustus 2024 na het begin van een overhaaste hormonale transitie in het AZ Groeninge (Kortrijk); de ouders dienen een klacht in wegens het ontbreken van een psychologische onderzoek. Bron: 7sur7.be, Aero se donne la mort après avoir entamé une transition de genre: ses parents portent plainte contre l’hôpital, 30 oktober 2025.
(3) Mélodie, ook wel Téo genoemd (16 jaar), de voornaam en bijnaam zijn omwille van de privacy gewijzigd, gemeld op sociale media, gebaseerd op getuigenissen, beperkte bronnen vanwege de privacy.
Opmerkingen en referenties:
→ (i) De Graaf, N. M., et al. (2018). “Gender dysphoria in adolescence: current perspectives”.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30195563/ (On noterait une augmentation des orientations de patients vers les services de “genre” de 4 000 % au Royaume-Uni entre 2009 et 2018, avec une prédominance féminine récente).
Zucker, K. J. (2017). Epidemiology of gender dysphoria and transgender identity. Sexual Health 14 (5): 404-411
→ (ii) Levine, S. B., et al. (2023). “Rapid Onset Gender Dysphoria: Parent Reports on 1655 Possible Cases”. Archives of Sexual Behavior.(86,7 % des cas rapporteraient une augmentation de l’exposition aux médias sociaux).
Littman, L. (2018). Rapid-onset gender dysphoria in adolescents and young adults: A study of parental reports. PLOS ONE, 13 (8)
→ (iii) Ibid. (63,4 % des cas impliqueraient au moins un ami qui a fait son “coming out” comme trans).
→ (iv) Littman, L. (2018). “Parent reports of adolescents and young adults perceived to show signs of a rapid onset of gender dysphoria”. PLOS ONE, 13(8), e0202330.
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0214157 (clusters jusqu’à 15 % dans certains groupes d’amis/écoles) ; serait confirmé par des enquêtes GLSEN (2021) qui montreraient une hausse de 1,8 % à 3,3 % aux États-Unis entre 2017-2021, avec pics locaux plus élevés.
→ (v) Cass, H. (2024). Cass Review: Final Report. Independent Review of Gender Identity Services for Children and Young People. NHS England. https://cass.independentreview.uk/home/publications/final-report/ (section sur l’infertilité comme risque élevé postbloqueurs + hormones).
→ (vi) U.S. Food and Drug Administration (FDA). (2024). “Lupron (leuprolide acetate) Label”.
https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2023/020011s072lbl.pdf (stérilité listée comme effet secondaire attendu des agonistes GnRH). https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2024/019732s049,020517s046lbl.pdf
→ (vii) Carmichael P, Butler G, Masic U, Cole TJ, De Stavola BL, Davidson S, Skageberg EM, Khadr S, Viner RM. Short-term outcomes of pubertal suppression in a selected cohort of 12 to 15 year old young people with persistent gender dysphoria in the UK. PLoS One. 2021 Feb 2;16(2):e0243894. doi: 10.1371/journal.pone.0243894. PMID: 33529227; PMCID: PMC7853497
Biggs, M. (2021). Revisiting the effect of GnRH analogue treatment on bone mineral density in young adolescents with gender dysphoria. Journal of Pediatric Endocrinologyand Metabolism 34 (7): 937-939. [Link]
Elhakeem, A., Frysz, M., Tilling, K., Tobias, J.H. & Lawlor, D.A. (2019). Association Between Age at Puberty and Bone Accrual From 10 to 25 Years of Age. JAMA Netw Open; 2(8). [Link]
Pang, K.C., Notini, L., McDougall, R., Gillam, L., Savulescu, J., Wilkinson, D., Clark, B.A., Olson-Kennedy, J., Telfer, M.M. & Lantos, J.D. (2020). Long-term Puberty Suppression for a Nonbinary Teenager. Pediatrics 145 (2). [Link]
Lee, J. Y., Finlayson, C., Olson-Kennedy, J., Garofalo, R., Chan, Y. M., Glidden, D. V., & Rosenthal, S. M. (2020). Low Bone Mineral Density in Early Pubertal Transgender/Gender Diverse Youth: Findings From the Trans Youth Care Study. Journal of the Endocrine Society 4 (9). [Link]
Vlot, M.C., Wiepjes, C.M., de Jongh, R.T., T’Sjoen, G., Heijboer, A.C. & den Heijer, M. (2019).
Gender-Affirming Hormone Treatment Decreases Bone Turnover in Transwomen and Older Transmen. J Bone Miner Res, 34: 1862-1872.
→ (viii) Cull, M., et al. (2022). Analyse commandée par The New York Times : “They Paused Puberty, but Is There a Cost?”, 14 novembre 2022. https://www.nytimes.com/2022/11/14/health/pubertyblockers-transgender.html (croissance osseuse stagnante, équivalente à une perte de 8-15 %).
→ (ix) National Board of Health and Welfare (Sweden). (2022). “Care for Children and Adolescents with Gender Dysphoria”. https://www.socialstyrelsen.se/publikationer/care-of-children-andadolescents-with-gender-dysphoria–summary-of-national-guidelines–december-2022-2023-1-8330/ https://www.socialstyrelsen.se/contentassets/444af6c0a5fb429c9b56fd51b931a816/2023-1-8330.pdf
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0003426621002201
→ (xi) Voir aussi Carte blanche de medecins belges du 9 juin 2023 :de Blok, C. J. M., Wiepjes, C. M., Nota, N. M., van Engelen, K., Adank, M. A., Dreijerink, K. M. A., Barbe, E., Konings, I., & den Heijer, M. (2019). Breast cancer risk in transgender people receiving hormone treatment: nationwide cohort study in the Netherlands. BMJ, 365, l1652. https://doi.org/10.1136/bmj.l1652
Hutchison, L. M., Boscoe, F. P., & Feingold, B. J. (2018). Cancers Disproportionately Affecting the New York State Transgender Population, 1979-2016. Am J Public Health, 108(9), 1260-1262. https://doi.org/10.2105/AJPH.2018.304560
Joint, R., Chen, Z. E., & Cameron, S. (2018). Breast and reproductive cancers in the transgender population: a systematic review. BJOG, 125(12), 1505-1512. https://doi.org/10.1111/1471-0528.15258
Schwartz, L., Lal, M., Cohn, J., Mendoza, C. D., & MacMillan, L. (2025). Emerging and accumulating safety signals for the use of estrogen among transgender women. Discover Mental Health, 5(1), 1-17. [Link] Cancer du sein chez l’homme
→ (xii) Kyweluk, M., et al. (2024). “Chronic pelvic pain among transgender men and gender diverse individuals on testosterone therapy”. Andrology, 12(5), 987-995.
Statsforgender.org : In een studie van 68 vrouwen die testosteron gebruikten, vertoonde 94,1% een vorm van dysfunctie van de bekkenbodem. 86,7% had urinewegklachten. Andere problemen waren opslagklachten (69,1%), seksuele disfuncties (52,9%), ano-rectale symptomen (45,6%) en fecale incontinentie (39,7%).
Bron: da Silva LMB, Freire SND, Moretti E, Barbosa L. Pelvic Floor Dysfunction in Transgender Men on Gender-affirming Hormone Therapy: A Descriptive Cross-sectional Study. International Urogynecology Journal. 2024 May;35(5):1077-1084. doi: 10.1007/s00192-024-05779-3. Epub 2024 Apr 25. PMID: 38662108
Statsforgender.org : Een systematische review en meta-analyse uitgevoerd in 2025 onderzocht 25 studies naar bekkenuitkomsten na genitale genderbevestigende chirurgie. De resultaten tonen een hoge prevalentie van complicaties bij zowel mannelijke als vrouwelijke patiënten: Dominoni, M., Scatigno, A. L., Pasquali, M. F., Bergante, C., Gariboldi, F., & Gardella, B. (2025). Pelvic floor and sexual dysfunctions after genital gender-affirming surgery: a systematic review and meta-analysis. The Journal of Sexual Medicine, 22(1), 184-195
→ (xiii) Manrique, O., Adabi, K., Martinez-Jorge, J., Ciudad, P., Nicoli, F. and Kiranantawat, K. (2018).
Complications and Patient-Reported Outcomes in Male-to-Female Vaginoplasty—Where We Are Today. Annals of Plastic Surgery 80 (6): 684-691. [Link]
van de Grift, T., Pigot, G., Kreukels, B., Bouman, M., & Mullender, M. (2019). Transmen’s Experienced Sexuality and Genital Gender-Affirming Surgery: Findings From a Clinical Follow-Up Study. Journal Of Sex & Marital Therapy 45 (3): 201-205. [Link]
Levine, S. (2018). Informed Consent for Transgendered Patients. Journal Of Sex & Marital Therapy, 45(3), 218-229.
→ (xiv) Cass Review (2024), op. cit. (référence aux études sur précocité pubertaire montrant une baisse de QI de 7-10 points ; extrapolé aux bloqueurs pour dysphorie).
Stasforgender.org :
Schneider MA, Spritzer PM, Soll BMB, Fontanari AMV, Carneiro M, Tovar-Moll F, Costa AB, da Silva DC, Schwarz K, Anes M, Tramontina S, Lobato MIR. “Brain Maturation, Cognition and Voice Pattern in a Gender Dysphoria Case under Pubertal Suppression”. Frontiers in Human Neuroscience. 2017 Nov 14;11:528. doi: 10.3389/fnhum.2017.00528. PMID: 29184488; PMCID: PMC5694455 “After 22 months of pubertal suppression, operational memory dropped 9 points” Mul D, Versluis-den Bieman HJ, Slijper FM, Oostdijk W, Waelkens JJ, Drop SL. “Psychological assessments before and after treatment of early puberty in adopted children”. Acta Paediatrica. 2001 Sep;90(9):965-71. doi: 10.1080/080352501316978011. PMID: 11683207 “Intelligence quotient levels decreased significantly during treatment” (aanhoudend hoge zelfmoordcijfers na de transitie; aanvullende Zweedse studie: Dhejne, C., et al. (2011) https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21364939
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0016885/
https://link.springer.com/content/pdf/10.1007/s11930-023-00358-x.pdf?pdf=button
→ (xvi) Dit is des te problematischer omdat er de afgelopen jaren een verwant en bijzonder zorgwekkend fenomeen is ontstaan: veel jonge lesbische vrouwen zijn nu in transitie, omdat de maatschappij meer waarde hecht aan de identiteit van “transman” dan aan lesbische identiteit. Daarbij komt nog de indringing van transgenders die zich als vrouw identificeren in lesbische kringen, met de eis dat hun penissen worden opgenomen in de definitie van lesbische seksualiteit.