Westchester County Courthouse in White Plains, N.Y., on Jan. 12, 2026. Stacy Robinson/The Epoch Times
Gepubliceerd op 30 januari 2026
door Stacy Robinson
Origineel: The Epoch Times – Jury Finds Doctors Liable for Malpractice in Gender Surgery Lawsuit
Een jury heeft een schadevergoeding van 2 miljoen dollar toegekend aan een 22-jarige vrouw die als tiener een borstamputatie onderging.
WHITE PLAINS, NY ā Een jury heeft op 30 januari een psycholoog en chirurg aansprakelijk gesteld voor wanpraktijken nadat zij een 16-jarig meisje dat zich destijds identificeerde als transgender, hadden gesteund en een borstamputatie bij haar hadden uitgevoerd.
‘Schaamte,’ zei ze. ‘Ik voelde schaamte. Het is moeilijk om onder ogen te zien dat je voor het leven verminkt bent.’
Fox Varian, inmiddels 22 jaar oud en zich niet langer identificerend als transgender, kreeg een schadevergoeding van 2 miljoen dollar toegekend, waarvan 1,6 miljoen dollar voor geleden en toekomstig leed, en nog eens 400.000 dollar voor toekomstige medische kosten.
De jury oordeelde dat de chirurg en de psycholoog in veel opzichten belangrijke stappen hadden overgeslagen bij de beoordeling of de operatie wel of niet moest worden uitgevoerd, en dat ze onvoldoende met elkaar hadden gecommuniceerd. Deze tekortkomingen vormden een “afwijking van de standaardzorg”, zo oordeelde de jury.
Tijdens de slotpleidooien vroeg Varians advocaat Adam Deutsch de jury om een schadevergoeding van 8 miljoen dollar. Om dat bedrag te rechtvaardigen, citeerde hij eerdere getuigenissen waarin Varian haar reactie beschreef toen ze haar borstkas na de operatie zag.
“Ik dacht meteen dat dit niet klopte, dat het niet waar kon zijn,” zei Varian. Ze vertelde ook dat ze na de operatie zenuwpijn had, die ze omschreef als “brandende … scheurende sensaties” in haar borst.
‘Schaamte,’ zei ze. ‘Ik voelde schaamte. Het is moeilijk om onder ogen te zien dat je voor het leven verminkt bent.’
Een jury van gewone Amerikanen heeft een duidelijke boodschap afgegeven: er zal gerechtigheid komen voor kwetsbare personen die zonder passende waarborgen zijn misleid om een geslachtsveranderende operatie te ondergaan.
Varian barstte in tranen uit en omhelsde haar moeder en advocaat na de uitspraak, waarmee een einde kwam aan een drie weken durend civiel proces bij het Hooggerechtshof van New York in Westchester County.
“Een jury van gewone Amerikanen heeft een duidelijke boodschap afgegeven: er zal gerechtigheid komen voor kwetsbare personen die zonder passende waarborgen zijn misleid om een geslachtsveranderende operatie te ondergaan”, aldus Josh Payne van het advocatenkantoor Campbell Miller Payne, die niet bij de zaak betrokken was, maar wel aanwezig was in de rechtszaal om de zitting van 30 januari te observeren.
Zijn kantoor werd drie jaar geleden opgericht om eisers in soortgelijke zaken als die van Varian te vertegenwoordigen.
De beslissing kwam nadat de jonge vrouw spijt kreeg van de operatie uit 2019 en een rechtszaak aanspande tegen psycholoog Kenneth Einhorn, chirurg dr. Simon Chin en hun respectievelijke werkgevers.
De zeskoppige jury werd niet gevraagd of gendergerelateerde chirurgische ingrepen geschikt zijn voor minderjarigen. De vraag was of de therapeut en de arts de juiste stappen hadden genomen voordat de operatie werd uitgevoerd.
De advocaat van Varian betoogde dat de zorgverleners haar niet correct hadden gediagnosticeerd en behandeld voor genderdysforie, een aandoening die gekenmerkt wordt door leed en angst veroorzaakt door een discrepantie tussen iemands fysieke geslacht en iemands innerlijke genderbeleving.
De advocaten van Chin en Einhorn voerden aan dat Varian pas jaren later, toen ze in 2023 de rechtszaak aanspande, spijt betuigde over de operatie. Ze merkten op dat ze tegen Einhorn, Chin en haar moeder had gezegd dat ze “blij” was met het resultaat en dat ze na de ingreep jarenlang als man of non-binair was blijven leven.
Neil Kornfeld, die Einhorn vertegenwoordigde, las voor uit een essay dat Varian tien maanden na de operatie had geschreven om hun bewering te staven.
“Het is zo’n enorme opluchting om wakker te worden en niet het gevoel te hebben dat mijn lichaam niet met me in conflict is,” zei ze destijds.
In de getuigenbank verklaarde Varian dat dergelijke opmerkingen voortkwamen uit “cognitieve dissonantie”, omdat ze probeerde zich sterk te houden te midden van haar innerlijke onrust.
Deutsch zei in zijn slotpleidooi dat dat het probleem was, en beschreef Einhorns houding als “Wat het kind wil, krijgt het kind.”
In oktober 2019 schreef Einhorn een verwijzingsbrief aan Chin waarin hij het besluit van Varian om de borstoperatie te ondergaan steunde; zij had hem dat idee voor het eerst in maart van datzelfde jaar voorgelegd. De advocaten van Varian zeiden dat Chin geen duidelijk beeld had van de psychologische geschiedenis van zijn patiƫnt, omdat de brief enkele weglatingen en onjuistheden bevatte.
Uit het bewijsmateriaal tijdens het proces bleek dat ook Einhorn niet het volledige plaatje had.
Voor de operatie had Varian tegen het personeel van het Albany Pride Center gezegd dat ze “druk voelde om te beslissen” over een mannelijke of vrouwelijke identiteit “door familie, vrienden en cultuur”. Ze zei ook dat ze bleef twijfelen over haar genderidentiteit, maar bang was dat ze “haar geloofwaardigheid zou verliezen” als ze dit met haar moeder zou bespreken.
Einhorn zei dat hij de brief misschien niet had geschreven als hij dit had geweten; Chin getuigde ook dat hij de operatie niet zou hebben uitgevoerd als hij had geweten dat Varian twijfelde over haar genderidentiteit.
Deutsch zei dat Einhorn contact had moeten opnemen met het Albany Pride Center voor gegevens over de tijd die Varian daar had doorgebracht; hij zei ook dat Chin en Einhorn minstens Ć©Ć©n keer met elkaar hadden moeten communiceren via de telefoon.
Hij opende het proces door te suggereren dat Einhorn “de touwtjes in handen had” en “Varian ideeĆ«n had aangepraat” tijdens pogingen om haar geslacht te veranderen.
De advocaten van de verdediging betoogden echter dat Varian, en niet Einhorn, de aanzet had gegeven tot beslissingen zoals het gebruik van de voornaamwoorden ‘hij/hem’, het kort knippen van haar haar en het veranderen van haar naam van Isabelle naar Gabriel, vervolgens naar Rowan en daarna naar Fox. Ze zeiden dat de beslissingen om een borstbinder te dragen en vervolgens haar borsten te laten amputeren ook haar ideeĆ«n waren.
Deutsch zei in zijn slotpleidooi dat dat het probleem was, en beschreef Einhorns houding als “Wat het kind wil, krijgt het kind.”
Varians moeder, Claire Deacon, getuigde dat ze tegen de operatie was, maar dat ze ermee instemde uit angst dat haar dochter zelfmoord zou plegen als ze de operatie niet zou ondergaan. Einhorn vergrootte die angst, vertelde ze de rechtbank. De advocaten van de verdediging brachten daar tegenin dat Varian al meerdere keren soortgelijke dreigementen had geuit en dat de ideeƫn over zelfbeschadiging niet van haar therapeut afkomstig waren.
Beide partijen in de zaak hebben geweigerd commentaar te geven.